{"id":2231,"date":"2023-03-22T12:17:35","date_gmt":"2023-03-22T11:17:35","guid":{"rendered":"https:\/\/twofeetadventures.de\/?p=2231"},"modified":"2023-04-18T14:32:21","modified_gmt":"2023-04-18T12:32:21","slug":"el-rocio-und-der-rio-tinto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/twofeetadventures.de\/nl\/2023\/03\/22\/el-rocio-en-de-rio-tinto\/","title":{"rendered":"El Roc\u00edo en de Rio Tinto"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\n\t\n\t\n\t\t

\n\t\t\tDit is post 16 van 17 in de serie \"Reis naar Europa - Spanje\"<\/em>\t\t<\/p>\n\t\t\t<\/label>\n\n\t\t\t

\n\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  1. Stadswandeling Girona<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  2. Wandelen in het Parc Natural de la Serra de Montsant<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  3. Wandelen in het Parc Natural dels Ports<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  4. Kort bezoek Valencia<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  5. Natuurpark Murta - Beklimming van de Creu del Cardenal<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  6. Van Valencia naar Andalusi\u00eb<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  7. Parque Regional de Cabo Cope y Puntas - Wandeling naar Cabo Cope<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  8. Van Cabo Cope naar Granada<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  9. Granada en omgeving<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  10. De Alpujarra<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  11. Door het Andalusische achterland naar El Chorro<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  12. De Caminito del Rey - Een hoogtepunt van Andalusi\u00eb<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  13. Ronda en de Sierra de Grazalema<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  14. Plannen veranderen. Marokko komt dichterbij, of niet.<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  15. Mysterieuze padden en het Coto de Do\u00f1ana Nationaal Park.<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  16. El Roc\u00edo en de Rio Tinto<\/span><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
  17. Sevilla - de hoofdstad van Andalusi\u00eb<\/a><\/li>\n\t\t\t\t\t\t\t<\/ol>\n\t\t<\/div>\n\t<\/div>\n\n

    Dag 73 van onze reis door Europa.<\/p>\n\n\n\n

    Na een paar leuke dagen aan de Nationaal Park Coto de Do\u00f1ana<\/strong> Onze reis ging vandaag verder in Andalusi\u00eb. We hadden ons inmiddels gerealiseerd dat we de dagen niet zouden kunnen wachten tot de overtocht met de veerboot naar Marokko <\/strong>in Portugal, maar we blijven gewoon in Andalusi\u00eb. Aangezien de Rio Tinto<\/strong> op slechts een halve dag rijden lag, verklaarden we het tot onze nieuwe bestemming. Maar onderweg, op slechts een paar kilometer van Do\u00f1ana, lag het kleine dorpje El Roc\u00edo<\/strong> vrijwel direct aan de kant van de weg. Misschien was het niet helemaal juist om het in die zin een normaal dorp te noemen.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    Te paard in El Roc\u00edo<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    El Roc\u00edo - bedevaartsoord met een westerse achtergrond<\/strong><\/h1>\n\n\n\n

    El Roc\u00edo ligt direct aan de noordwestelijke rand van de Coto de Do\u00f1ana en verrast bezoekers met zijn unieke omgeving en sfeer. Zodra je het dorp binnenrijdt, waait het zand over de rijbaan en zodra je het dorp binnenkomt, krijg je een compleet andere bouwstijl voorgeschoteld dan je normaal in Andalusi\u00eb zou verwachten. In plaats daarvan krijg je de indruk dat je in een Westelijke stad <\/strong>te zijn aangekomen. Het hele dorp is gebouwd op zand, er zijn geen verharde wegen. We parkeerden een eindje verderop en talloze bezoekers stroomden al met ons mee naar het centrum van het dorp. Er hing stof in de lucht, de eerste Paardenkoetsen <\/strong>kwamen naar ons toe en paarden met hun berijders draafden over het grote plein voor de Ermita del Roc\u00edo<\/strong>de kerk in het centrum van het dorp. Hier, in het hart van El Roc\u00edo, verzamelden zich bezoekers, toeristen en gelovigen. Velen waren gekleed voor de gelegenheid. Strakke rijbroeken, laarzen en cowboyhoeden versterkten de indruk dat ze even terug in de tijd waren gestapt. Van het heden, rechtstreeks naar het Wilde Westen van de VS, lang geleden. Alleen de auto's die de rijbaan deelden met de koetsen en ruiters en de vele bussen die op bezoekers wachtten, lieten zien dat we nog steeds in het hier en nu waren.<\/p>\n\n\n\n

    \n
    \n
    \"\"<\/a>
    Ermita del Roc\u00edo<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a>
    Capilla Votiva Nuestra Se\u00f1ora del Roc\u00edo<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

    Maar waarom al deze Bril<\/strong>? El Roc\u00edo is een Pelgrimsoord<\/strong>dat er het grootste deel van het jaar nogal verlaten uitziet. Het heeft normaal gesproken nauwelijks meer dan 800 inwoners. Mensen uit het hele land komen hier echter het hele jaar door voor verschillende evenementen. Het hoogtepunt van de festiviteiten is Pinksteren<\/strong>wanneer meer dan een miljoen pelgrims naar El Roc\u00edo komen. Dan zijn er meer dan 100 Broederschappen <\/strong>uit heel Spanje en het buitenland. Ze nemen nu hun intrek in de huizen in het dorp, die de rest van het jaar leeg staan. Op Pinksterzondag verzamelen de gelovigen zich in en rond de kerk, de Ermita. s Ochtends vroeg bij zonsopgang springen de leden van de Moederbroederschap over de slagboom en voeren de zogenaamde Salto de la reja<\/strong> en dragen het beeld van de maagd naar buiten. De Blanca Paloma<\/strong> Tot slot loopt de priester naar alle andere broederschappen. Op de schouders gedragen priesters houden gebeden van dankzegging en voorbede voor het komende jaar. Om een speciale zegen te ontvangen, proberen veel gelovigen het beeld aan te raken, of op zijn minst zijn mantel, of de sokkel. Het 14-daagse spektakel eindigt op de dinsdag na Pinksteren, wanneer alle broederschappen weer vertrekken.<\/p>\n\n\n\n

    \n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

    We waren natuurlijk niet op bezoek met Pinksteren. Gedurende het jaar wordt El Roc\u00edo voornamelijk bezocht door dagtoeristen die in de omgeving op vakantie zijn. Tijdens ons bezoek was er echter toevallig een feestweek en zo konden we in ieder geval een kleine indruk krijgen van de drukte die hier met Pinksteren zou kunnen heersen. Er werd bijvoorbeeld een kerkdienst gehouden in de Ermita, wat heel anders was dan bij ons thuis. Het was luidruchtig en er werd gezongen op vrolijke muziek. Bij verschillende kraampjes op het grote voorplein werden kaarsen verkocht, die bezoekers vervolgens aanstaken in de kapel tegenover de Ermita. .<\/p>\n\n\n\n

    \n